W kolejną niedzielę Wielkanocy usłyszeliśmy obietnicę posłania uczniom Ducha Świętego. Trzecia Osoba Trójcy Świętej prowadzi Kościół do pełnego zjednoczenia z Chrystusem i na spotkanie
z Bogiem Ojcem. Przygotujmy się na przyjęcie darów Ducha Świętego poprzez odprawienie nowenny przed uroczystością Zesłania Ducha Świętego, którą rozpoczniemy w najbliższy piątek.

W dzisiejszej modlitwie szczególnie pamiętamy o naszych matkach z okazji ich święta. Niech Najświętsza Maryja Panna, wzór macierzyńskiego serca, nieustannie wyprasza potrzebne dary,
a wdzięczność i miłość najbliższych zawsze radują Wasze serca.
 
Powoli dopełnia się czas wielkanocnej radości. Przypominamy wiernym o przykazaniu kościelnym, wynikającym z troski o nasze duchowe dobro, które mówi: „Przynajmniej raz w roku,
w okresie wielkanocnym, przyjąć Komunię św.”.

Zapraszamy do udziału w ostatnich już w tym roku nabożeństwach majowych codziennie po Mszy św. o godz. 18.3o.
Od poniedziałku do środy będziemy modlili się o urodzaje i za kraje głodujące.
W piątek, na zakończenie maryjnego majowego miesiąca, oddamy cześć Matce Bożej, obchodząc święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny.

W sobotę Msza Święta ku czci Niepokalanego Serca Maryi o godz. 7.3o, a po Mszy św. zapraszamy na Nabożeństwo I sobót.

Wszystkie dzieci naszej parafii z okazji Dnia Dziecka zawierzymy Najświętszemu Sercu Pana Jezusa podczas pierwszego nabożeństwa czerwcowego w sobotę o godz. 18.30.

W przyszłą niedzielę obchodzimy uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego.
Nabożeństwo czerwcowe o godz. 8.3o w kościele filialnym.

W TYM TYGODNIU PATRONUJĄ NAM:
29 V – św. Urszula Ledóchowska (1865-1939), polska zakonnica, patriotka, założycielka zgromadzenia sióstr urszulanek szarych,
31 V – święto Nawiedzenia NMP,
1 VI – św. Justyn (zm. ok. 165 r.), rzymski filozof, obrońca wiary, męczennik.  
                         
Biuro parafialne  czynne w czwartek  w godz. 17.oo – 17.45.
Tel. Ks. Kanonik Wiesław Srogosz 501 571 567,  Ks. Krzysztof Borowski – Krać  511 996 658.

Msze św. : w Kościele Filialnym św. Faustyny: w niedzielę o godz. 9.oo; w tygodniu nie ma Mszy św.;
                  w  Kościele Parafialnym św. Kingi: w niedzielę o godz. 10.3o – dla dzieci, 12.oo – Suma, 19.oo;
                  od poniedziałku do piątku Msza św. o godz. 6.3o  i  18.3o,  
                  w czwartki po Mszy św. wieczornej Adoracja Najświętszego Sakramentu,              
                  w sobotę o godz. 7.3o  i o godz. 18.3o z liturgii Mszy św. Niedzielnej.

Msza Św. jest najdoskonalszą modlitwą Kościoła. Zamówić i ofiarować Mszę Św. jest najpiękniejszym darem
jaki można ofiarować człowiekowi, którego się kocha. Zachęcamy do zamawiania intencji Mszalnych.
Można zamówić również tzw. Mszę św. - Gregoriankę tzn. odprawiane są Msze św. w intencji zmarłego
przez kolejne 30 dni.  

BUDOWA: Serdeczne Bóg zapłać za wszelkie ofiary składane na budowę.
Dzisiaj zbiórka do puszki na nasze Seminarium Duchowne w Oliwie.

Zachęcamy do złożenia w banku zlecenia stałego na przekazanie co miesiąc pewnej kwoty na cele kultu religijnego.

Próba śpiewu dla scholi w niedzielę  o godz. 10.oo w kościele.

W niedzielę 16 czerwca  przypada 20 rocznica kanonizacji św. Kingi i nasz odpust parafialny.
Uroczystą sumę odpustową planujemy na godz. 12.oo. Kazanie wygłosi Ks. Jan Wójcik, który pracował w naszej parafii, a teraz jest proboszczem w parafii w Rohatyniu na Ukrainie.
W sobotę 15.06. jak co roku pragniemy zorganizować festyn parafialny, w czasie którego będziemy mieli zabawę fantową, Stąd prośba o przyniesienie fantów z zasobów domowych
tzw. odpustówek lub gadżetów z firm, w których państwo pracujecie.

Pragniemy pomóc Ks. Janowi w jego posłudze w Rohatyniu, prosimy o przyniesienie dla jego parafian środków chemicznych: pasta do zębów, proszek do prania, środki czystości itp.
Rzeczy te można już przynosić do zakrystii.

Zbliża się X Marsz Dla Życia i rodziny, który odbędzie się 9 czerwca 2019 roku. Start o godzinie 15:00 przy Kaplicy Królewskiej w Gdańsku.
Jest to wspaniała okazja, żeby wspólnie opowiedzieć się za życiem i rodziną. Żeby dać świadectwo przywiązania do tych fundamentalnych wartości, żeby pokazać światu, że dzieci i rodzina czynią nas radosnymi i szczęśliwymi.

Byłych ministrantów, lektorów zapraszamy do dalszej służby i aktywnego włączenia się do LSO - służąc na sumie o godz. 12.oo.

Od 10 września br. rozpoczął działalność Katolicki Telefon Zaufania. Będzie czynny od poniedziałku do soboty w godzinach od 17.00 do 21.00. Numer telefonu: 58 380 21 41

Życzymy obchodzącym swoje imieniny, urodziny czy jubileusze – Bożego Błogosławieństwa i wszelkiej pomyślności, zapewniając o pamięci modlitewnej; a wszystkim Gościom i Parafianom życzymy radosnego przeżywania niedzieli, a na nadchodzący tydzień pracy obfitości łask Bożych i opieki Matki Bożej.

Polećmy opiece Matki Bożej naszą Ojczyznę i nasze sprawy osobiste – Pod Twoją Obronę.

  KOŁA KORONKOWE - pragniemy założyć takie w naszej parafii.

Od 01.05. powstało pierwsze Koło Koronkowe - spotkanie 02.05. na Adoracji po Mszy św. o godz. 18.3o.


Cel – szerzenie kultu Miłosierdzia Bożego.
    
    Koła składają się z 9 członków
    Każdy z członków odmawia codziennie koronkę do Miłosierdzia Bożego oraz jeden dzień nowenny do Miłosierdzia Bożego
    Każdego dnia odmawiana jest cała nowenna przez poszczególnych członków jednego Koła
    Na cotygodniowych lub comiesięcznych spotkaniach modlitewno-formacyjnych członkowie Koła wymieniają się dniami nowenny
    W przypadku, gdy jest większa ilość Kół, np. w parafii lub innej placówce, wszyscy członkowie mogą mieć wspólne spotkania
    Spotkania modlitewno-formacyjne przystosowane są do wieku członków Kół koronkowych. Tematy na nich poruszane powinny być związane z zagadnieniem Miłosierdzia Bożego, życiem i misją s. Faustyny oraz ks. Sopoćki, a także winny dotyczyć miłosierdzia świadczonego czynem. Dla właściwej formacji duchowo-intelektualnej należy także opracowywać i przedstawiać na spotkaniach  zagadnienia ogólnoteologiczne. Na spotkaniach powinna być wspólna modlitwa koronką do Miłosierdzia Bożego
    Członkowie Koła mają się starać w swoim życiu świadczyć miłosierdzie bliźnim: modlitwą, słowem i czynem. W miarę możliwości powinni włączać się w życie parafii, zwłaszcza w akcje duszpasterskie mające na celu pomoc potrzebującym
    Są trzy rodzaje Kół koronkowych: dla dorosłych, dla młodzieży i dla dzieci. Koło dla dorosłych i dla młodzieży kierują się tymi samymi zasadami działania. Dziecięce Koła koronkowe, mają własne zasady
    
    Koła koronkowe są dziełem Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego.
Założyła je S. Marietta Kruszewska ZSJM ponad 3 lata temu /2015/ w Tarnowie.


 Koronka do Miłosierdzia Bożego

Koronka jest obecnie w Kościele bardzo znaną modlitwą. Jej Autorem jest sam Jezus. To On we wrześniu 1935r., w Wilnie podyktował ja s. Faustynie. Nie jest to zatem modlitwa ułożona przez człowieka, ale przez samego Boga, co nadaje jej jakąś wyjątkowość. Jezus nie tylko podyktował tę modlitwę, ale też często się do niej odwoływał w kolejnych objawieniach i rozmowach z s. Faustyną. Podkreślał w nich ważności tej modlitwy. Oto kilka przykładów, Jezus powiedział m. in. s. Faustynie: "Odmawiaj nieustannie tę koronkę, której cię nauczyłem. Ktokolwiek będzie ją odmawiał, dostąpi wielkiego miłosierdzia w godzinę śmierci. Kapłani będą podawać grzesznikom jako ostatnią deskę ratunku; chociażby był grzesznik najzatwardzialszy, jeżeli raz tylko zmówi tę koronkę, dostąpi łaski z nieskończonego miłosierdzia mojego" (Dz. 687) i na innym miejscu: "Przez nią uprosisz wszystko, jeśli to, o co prosisz, będzie zgodne z wolą moją" (Dz. 1731). Chociaż te słowa były kierowane do św. Faustyny, to dobrze wiemy, że nie dotyczą tylko jej, dotyczą nas wszystkich, świadczą o tym słowa Chrystusa, które znów kieruje do Faustyny: "Córko moja, zachęcaj dusze do odmawiania tej koronki, której cię nauczyłem. Przez odmawianie tej koronki podoba mi się dać wszystko, o co mnie prosić będą. Zatwardziali grzesznicy, gdy ją odmawiać będą, napełnię dusze ich spokojem, a godzina śmierci ich będzie szczęśliwa" (Dz. 1541). Z tych krótkich cytatów widzimy jakie są pragnienia Jezusa związane z ta modlitwą, jakie obietnice z nią związane. Jezus chciał, by koronkę odmawiali wszyscy wierzący i to bardzo często.


Nowenna do Miłosierdzia Bożego

Nowenna, podobnie jak koronka wyszła z ust Jezusa. S. Faustyna otrzymała polecenie odprawienia nowenny, przed świętem Miłosierdzia Bożego: Jezus powiedział Faustynie: "Pragnę, abyś przez te dziewięć dni sprowadzała dusze do zdroju mojego miłosierdzia, by zaczerpnęły siły i ochłody, i wszelkiej łaski, jakiej potrzebują na trudy życia, a szczególnie w śmierci godzinie. W każdym dniu przyprowadzisz do serca mojego odmienną grupę dusz i zanurzysz je w tym morzu miłosierdzia mojego. A ja te wszystkie dusze wprowadzę w dom Ojca mojego. Czynić to będziesz w tym życiu i przyszłym. I nie odmówię żadnej duszy niczego, którą wprowadzisz do źródła miłosierdzia mojego. W każdym dniu prosić będziesz Ojca mojego przez gorzką mękę moją o łaski dla innych dusz"(Dz. 1209). Nowenna obejmuje wszystkich ludzi żyjących i osoby zmarłe, są w niej też wyszczególnione pewne grupy osób, które Jezus sam chciał byśmy objęli swoja modlitwą i wprowadzali do zdroju Jego miłosierdzia, by tam zaczerpnęły siły i wszelkiej łaski. Podobnie jak w przypadku koronki tak też w przypadku nowenny, należy sądzić, że modlitwa ta nie jest zarezerwowana tylko dla s. Faustyny.
Dziś wielu ludzi modli się nowenną, szczególnie przed świętem Miłosierdzia Bożego.

WRAŻLIWOŚĆ I ODPOWIEDZIALNOŚĆ

Słowo biskupów do wiernych

Kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych,

którzy wierzą we Mnie, temu byłoby lepiej

kamień młyński zawiesić u szyi i utopić go w głębi morza

(Mk 9, 42)

Drogie Siostry i drodzy Bracia!

W ostatnim czasie wspólnota Kościoła w Polsce wstrząsana jest kolejnymi bolesnymi informacjami o wykorzystywaniu seksualnym dzieci i młodzieży przez niektórych duchownych. Przestępstwa te są źródłem głębokiego cierpienia osób pokrzywdzonych. Nie ma słów, aby wyrazić nasz wstyd z powodu skandali seksualnych z udziałem duchownych. Są one powodem wielkiego zgorszenia i domagają się całkowitego potępienia, a także wyciągnięcia surowych konsekwencji wobec przestępców oraz wobec osób skrywających takie czyny.

Cierpienia osób pokrzywdzonych dotykają nie tylko ich samych, ale także całych rodzin oraz wspólnot kościelnych. Przestępstwa te „przysłoniły blask Ewangelii takim mrokiem, jakiego nie znały nawet wieki prześladowań” (Benedykt XVI, List do katolików w Irlandii, 19.03.2010).

Głęboko tkwią w nas wykrzyczane słowa świadectwa osoby pokrzywdzonej, iż Chrystus nie krzywdził dzieci. „To [co ksiądz zrobił] naprawdę odcisnęło bardzo duże piętno na moim dorosłym życiu. Ja do tej pory mam koszmary. Cały czas jest to we mnie” – tak powiedziała w filmie w czasie konfrontacji z oprawcą 39-letnia Anna, przed laty 9-letnia uczennica. I drugie świadectwo, przekazane w artykule napisanym przez dorosłego dziś mężczyznę: „Nie mam żalu do Kościoła. Wiem, że skrzywdził mnie nie [cały] Kościół, lecz konkretna osoba. Nie wiem, czy ktokolwiek z przełożonych cokolwiek o tym wiedział. Ale martwi mnie, że tacy jak ja, pozostają poza kościelną sferą uwagi”. Obydwa wyznania są wstrząsające – to nigdy nie powinno się było wydarzyć.

1. Świadectwo cierpienia

Wielu z nas obejrzało film „Tylko nie mów nikomu”. Ten dokument, to przede wszystkim wstrząsające relacje dorosłych dziś osób, wykorzystywanych w dzieciństwie przez duchownych. Zawiera on także przykłady braku wrażliwości, grzechu zaniedbania i niedowierzania osobom skrzywdzonym, co w konsekwencji chroniło sprawców. Film, przyjmując perspektywę pokrzywdzonych, uświadomił nam wszystkim ogrom ich cierpienia. Każdy, kto jest wrażliwy, poznając losy osób pokrzywdzonych, odczuwa ból, wzruszenie i smutek wobec ich cierpienia. Dziękujemy wszystkim, którzy mieli odwagę opowiedzieć o swoim cierpieniu. Zdajemy sobie sprawę z tego, że żadne słowo nie jest w stanie wynagrodzić im krzywd, jakich doznali.

Przyznajemy, że jako pasterze Kościoła nie uczyniliśmy wszystkiego, aby zapobiec krzywdom.

Dla wielu wiernych, szczególnie dla młodych szczerze szukających Boga, skandale seksualne z udziałem duchownych stają się ciężką próbą wiary i powodem do wielkiego zgorszenia. Rozczarowanie i oburzenie jest tym większe i boleśniejsze, że dzieci zamiast troskliwej miłości i towarzyszenia w szukaniu bliskości Jezusa doświadczyły przemocy i brutalnego odarcia z godności dziecka. Od początku swego istnienia wspólnota kościelna uznawała takie zachowania za wyjątkowo ciężki grzech; według słów Chrystusa „kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą we Mnie, temu byłoby lepiej kamień młyński zawiesić u szyi i utopić go w głębi morza” (Mk 9,42). „Biada człowiekowi przez którego dokonuje się zgorszenie” (Mt 18,7).

2. Wrażliwość

Wszyscy, zarówno duchowni, jak i świeccy, jako społeczność, musimy stworzyć właściwą przestrzeń do przywrócenia pokrzywdzonym jak najbardziej normalnego życia, a także do odbudowania zaufania wobec duszpasterzy i biskupów.

Wyznania pokrzywdzonych przynaglają nas, biskupów, ale i wszystkich ludzi dobrej woli do większego wyczulenia na zagrożenia; do większej wrażliwości na pomoc pokrzywdzonym. Zarówno niebezpieczeństwa, jak i konieczność wsparcia dotyczą każdego środowiska, nie tylko kościelnego, ale i rodzin, szkół, klubów sportowych i wielu innych grup. Sytuacje życiowe pokrzywdzonych skłaniają do szybszego i skuteczniejszego pomagania im. Oni potrzebują wielkiej wrażliwości i wsparcia, by odnaleźć równowagę życia.

Prosimy osoby pokrzywdzone przez duchownych, aby zgłaszały doznaną krzywdę do przełożonych kościelnych oraz do odpowiednich organów państwowych. W każdej diecezji i w wielu prowincjach zakonnych został wyznaczony delegat upoważniony do przyjmowania zgłoszeń o wykorzystaniu seksualnym małoletnich przez osobę duchowną. Ma on też pomóc w otrzymaniu wsparcia psychologicznego, prawnego i duszpasterskiego. Chcemy wspierać pokrzywdzonych od początku tej drogi w podjęciu kroków potrzebnych do przezwyciężania skutków doznanej krzywdy.

Przyjmujemy z wdzięcznością nowe motu proprio papieża Franciszka, w którym Ojciec Święty nakazuje zgłaszanie takich przestępstw i przewiduje poważne kary dla przełożonych, którzy zaniedbywali swoje obowiązki chronienia owczarni Chrystusowej. Pamiętamy też o tym, że według zawartych w tym dokumencie nowych norm prawa kościelnego nikogo przy zgłaszaniu przestępstwa nie wolno zobowiązywać do milczenia. Zrobimy wszystko, co w naszej mocy, aby te zgłoszenia w instytucjach kościelnych przebiegały ze współczuciem i z jak największą wrażliwością oraz w poczuciu bezpieczeństwa dla każdej osoby i jej dramatu. Będziemy też nadal zgłaszać przestępstwa państwowym organom ścigania.

Wielu duchownych i świeckich pracuje z osobami, które odważyły się powiedzieć o swoich traumatycznych doświadczeniach. Nie rozgłaszamy tego, ponieważ szanujemy ich prawo do prywatności. Być może sami zdecydują się o tym głośno mówić. Reakcja najbliższego otoczenia rzadko niestety opiera się na życzliwości i wrażliwości. Często jest okrutna, bezmyślna i bezlitosna, czasem pełna wyrzutów, przez co nam wszystkim potrzebna jest zmiana mentalności, by osoby poszkodowane w dzieciństwie lub młodości w delikatnej sferze seksualności były chronione i wspierane.

3. Odpowiedzialność

Zwracamy coraz większą uwagę na wychowanie w seminariach i kształtowanie osobowości przyszłych księży. Nie chcemy dopuścić, aby w szeregach duchowieństwa znalazły się osoby niedojrzałe, niezdolne do wierności złożonym ślubom i przyrzeczeniom. Ponadto, od sześciu lat koordynator ds. ochrony dzieci i młodzieży powołany przez Konferencję Episkopatu Polski organizuje wraz z zespołem współpracowników Centrum Ochrony Dziecka liczne szkolenia dla duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego. Przygotowujemy w diecezjach i w zgromadzeniach zakonnych także system zapobiegania; ma on pomóc ochronić dzieci i młodzież przed potencjalnym wykorzystaniem seksualnym. Chcemy, by ich bezpieczeństwo stało się priorytetem we wszystkich środowiskach.

W tym kontekście w szczególny sposób doceniamy pracę zdecydowanej większości kapłanów, którzy wierni Ewangelii gorliwie i ofiarnie służą Bogu i ludziom. Nie pozwólmy, by dobro, które dokonuje się w Kościele przez ich posługę, przesłoniły nam grzechy konkretnych osób. Na zasadzie odpowiedzialności zbiorowej nie przenośmy też win konkretnych osób w sutannach na wszystkich księży. Tych czynów dopuścili się konkretni ludzie i oni powinni zostać ukarani za swoje czyny. Wesprzyjmy w tych trudnych chwilach kapłanów pracujących z poświęceniem, by nie utracili zapału i otrzymali umocnienie ze strony wiernych świeckich.

Wspólnie ze wszystkimi ludźmi dobrej woli jednoczymy wysiłki w rozpoznawaniu i eliminowaniu czynników sprzyjających przestępstwom. Prosimy o wsparcie wychowawców i opiekunów dzieci i młodzieży w przedszkolach i szkołach oraz w zakładach opiekuńczo-wychowawczych. Prosimy o pomoc w zdobywaniu odpowiedniej wiedzy i umiejętności, by wszystkie placówki prowadzone przez Kościół stały się domami bezpiecznymi, wyznaczającymi najlepsze standardy ochrony dzieci. Taki sam apel kierujemy do odpowiedzialnych za ruchy katolickie i organizacje młodzieżowe. Bądźmy wszyscy bardziej wrażliwi wobec dzieci i młodzieży, a także wobec osób pokrzywdzonych.

Zakończenie

Nasze słowo do wszystkich ludzi dobrej woli kończymy modlitwą do Ducha Świętego:

Oto jesteśmy, Panie, Duchu Święty.

Jesteśmy – wprawdzie obciążeni grzechem,

lecz zgromadzeni w imię Twoje.

Przyjdź do nas i bądź z nami,

Racz obmyć nasze serca

i naucz nas, co mamy czynić,

dokąd mamy zmierzać,

Powiedz, co mamy podjąć,

abyśmy wsparci Twoją mocą

Tobie zdołali podobać się we wszystkim (św. Augustyn).

Przyzywając mocy Ducha Świętego i wstawiennictwa Maryi, Matki Kościoła, Jej powierzając osoby skrzywdzone, rodziny, dzieci i młodzież oraz wspólnoty kościelne, upraszamy w modlitwie ducha pokory i odwagi, aby nie dać się zwyciężyć złu i ogarnąć troską wszystkich.

Podpisali:

Biskupi zebrani na posiedzeniu Rady Stałej

Konferencji Episkopatu Polski

Warszawa, 22 maja 2019 r.